ÇALIKUŞU
Çalıkuşu klasikler arasında okunması gereken kitaplardan.
Başrolde Feride ve Kâmran. Bu arada Kâmran ismi bana çok garip gelmişti araştırarak isim anlamını öğrendim.
Kâmran : Bahtiyar, mesud olmak. (Reşat Nuri'nin verdiği isimler bile kitap anlamını taşıyor :) İçimizi de bu konuda rahatlattığımıza göre gelelim asıl konuya 'Çalıkuşuna'.
Kâmran ve Feride teyze çocukları ayrıca gayet varlıklı bir ailenin çocukları. Kâmran büyüdükçe yakışıklılık kazanan bununla beraber Feride'nin dikkatini çekemeyen kuzen. Fakaaatt Feride'nin arkadaşlarına uydurduğu yalandaki sevgili. Artık bir atasözünün kapısını aralayan durum bence. Bir şeyi kırk defa söylersen olur misali. Tabii genç kızlığın getirmiş olduğu Kâmran'ın ona karşı aşık olduğunu öğrendiğindeki karşı koyulmaz hisleri..
Her neyse kitap özetini çıkarmayayım. Ama Feride'nin her şeyi omuzlayıp rahatı ve zenginliği bir köşeye atıp aldığı haberle evden kaçması ve kendini ülkesine çocuklarına hocalık olarak adaması, kitap tabiriyle fevkalade. Yalnız baştaki niyeti bu olmasada (bence) yaşam şartlarını tatması bunu ortaya çıkaran etmen oluyor. Kitapta da yer aldığı gibi günümüz şartlarına uygun olarak Feride'nin yaşamında torpil, rüşvet, duygu sömürüleri karşılaştığı zorluklardan bir kısmı. İnsanlar ne kadar medenileşirse medenileşsin kibri ve duygu sömürmeyi aşamayacaklar. Feride'nin tek başına bir çocuğu evlat edinmesi, bizim şu dönemde bile bazılarının yetim bir çocuğu evlat edinmenin, evine hortlak almışsın gibi tepki göstermesine sebep olmamış allahtan. Kitap beklediğimiz gibi mutsuz sonla bitmedi. Çalıkuşu Feride çocukluğunun geçtiği eve kırlangıç gibi bahar getirdi.
Biliyorum hepimiz birer çalıkuşu oluyoruz bazen. Ezber bozan dünyayı ciddiye almayan ama bir o kadar da içten içe bir güvercin gibi çırpınan. Hayatta seçeneklerimiz olduğu sürece umut her zaman var, ama bir gün; seçenekler dahi bizi nefretlerimizden arındırıp sevgiye yaklaştırmamışsa o zaman baharı bize getiren kırlangıcımız ölmüş demektir.
Başrolde Feride ve Kâmran. Bu arada Kâmran ismi bana çok garip gelmişti araştırarak isim anlamını öğrendim.
Kâmran : Bahtiyar, mesud olmak. (Reşat Nuri'nin verdiği isimler bile kitap anlamını taşıyor :) İçimizi de bu konuda rahatlattığımıza göre gelelim asıl konuya 'Çalıkuşuna'.
Kâmran ve Feride teyze çocukları ayrıca gayet varlıklı bir ailenin çocukları. Kâmran büyüdükçe yakışıklılık kazanan bununla beraber Feride'nin dikkatini çekemeyen kuzen. Fakaaatt Feride'nin arkadaşlarına uydurduğu yalandaki sevgili. Artık bir atasözünün kapısını aralayan durum bence. Bir şeyi kırk defa söylersen olur misali. Tabii genç kızlığın getirmiş olduğu Kâmran'ın ona karşı aşık olduğunu öğrendiğindeki karşı koyulmaz hisleri..
Her neyse kitap özetini çıkarmayayım. Ama Feride'nin her şeyi omuzlayıp rahatı ve zenginliği bir köşeye atıp aldığı haberle evden kaçması ve kendini ülkesine çocuklarına hocalık olarak adaması, kitap tabiriyle fevkalade. Yalnız baştaki niyeti bu olmasada (bence) yaşam şartlarını tatması bunu ortaya çıkaran etmen oluyor. Kitapta da yer aldığı gibi günümüz şartlarına uygun olarak Feride'nin yaşamında torpil, rüşvet, duygu sömürüleri karşılaştığı zorluklardan bir kısmı. İnsanlar ne kadar medenileşirse medenileşsin kibri ve duygu sömürmeyi aşamayacaklar. Feride'nin tek başına bir çocuğu evlat edinmesi, bizim şu dönemde bile bazılarının yetim bir çocuğu evlat edinmenin, evine hortlak almışsın gibi tepki göstermesine sebep olmamış allahtan. Kitap beklediğimiz gibi mutsuz sonla bitmedi. Çalıkuşu Feride çocukluğunun geçtiği eve kırlangıç gibi bahar getirdi.
Biliyorum hepimiz birer çalıkuşu oluyoruz bazen. Ezber bozan dünyayı ciddiye almayan ama bir o kadar da içten içe bir güvercin gibi çırpınan. Hayatta seçeneklerimiz olduğu sürece umut her zaman var, ama bir gün; seçenekler dahi bizi nefretlerimizden arındırıp sevgiye yaklaştırmamışsa o zaman baharı bize getiren kırlangıcımız ölmüş demektir.
Yorumlar
Yorum Gönder